เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นอกจากสมองหมูแล้ว เจียงหนิงหนิงยังซื้อหัวไชเท้าหัวใหญ่กับผักกาดขาวมาอีกไม่น้อย
เธอขังขนมทั้งหมดไว้ในตู้ห้องนอน หันตัวไปบอกก้อนแป้งน้อยทั้งสอง “ช่วงนี้ต้องลำบากพวกหนูชั่วคราวแล้วนะ ทุกวันแม่จะเอาข้าวไปส่งที่โรงเรียน พอกินข้าวเสร็จค่อยกลับมา”
“ถ้าหิว กุญแจวางอยู่ในพจนานุกรม พวกหนูเปิดตู้กินของว่างกันเอง เข้าใจไหม”
ถวนจื่อทั้งสองยืดอกน้อย ๆ ขึ้น “แม่ พวกเรารู้แล้ว!”
แต่หม่านหม่านก็ยังคงเป็นกังวลอยู่บ้าง “ถ้าเกิดย่าใจร้ายยังรังแกแม่อีกจะทำยังไงล่ะ”
ใบหน้าเล็ก ๆ บูดบึ้งฟึดฟัด ราวกับกบน้อยตัวหนึ่ง
“เธอไม่ทำหรอก” เจียงหนิงหนิงจูบหน้าผากเด็กน้อยทั้งสองเป็นการปลอบประโลม “คราวนี้เธอมาเพื่อเอาอกเอาใจพ่อ ต้องทำตัวดีแน่นอน”
อีกเดี๋ยวเถียนชุ่ยเฟินก็รู้แล้วว่าฮั่วตงหลินจะได้เลื่อนตำแหน่ง มีลูกชายผู้การ จะประจบประแจงยังแทบไม่ทัน ไม่มีทางกล้าเล่นตุกติกเป็นอันขาด