กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เถียนชุ่ยเฟินไม่ได้มีจิตสำนึกเลยแม้แต่น้อยว่า ในช่วงหลายวันที่นอนโรงพยาบาลนั้น ทุกวันไม่ต้องตื่นแต่เช้ามืดกลับดึกดื่นมาทำงานบ้านคอยปรนนิบัติรับใช้ ได้กิน ๆ ดื่ม ๆ ทุกวัน แถมยังได้ฟื้นฟูร่างกายไปในตัว ร่างกายจะไม่แข็งแรงขึ้นได้อย่างไร
“พี่ใหญ่ รีบพาพวกเรากลับบ้านเถอะ ให้พี่สะใภ้รีบต้มน้ำร้อนสักหม้อ ตัวเหม็นจะตายอยู่แล้ว” ฮั่วเจี้ยนจวินพึมพำบ่นอุบอิบ
คนผู้นี้ยังไม่ทันจะถึงเขตทหาร ก็ออกปากสั่งให้เจียงหนิงหนิงทำงานเสียแล้ว
ดูน้ำเสียงที่ฟังดูชอบธรรมเป็นธรรมชาตินี่สิ เมื่อก่อนคงจะเคยใช้งานพี่สะใภ้ของเขาไม่น้อยเลยทีเดียว
ในเวลานั้น เสียงหนึ่งจากด้านข้างก็ดังขึ้น “คุณก็คือ... สามีของน้องสาวลูกพี่ลูกน้อง ผู้ชายของเจียงหนิงหนิงงั้นเหรอ”
ฮั่วตงหลินหันกลับมา