เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โน้มตัวลง ป้อนเนื้อห่านชิ้นที่เย็นลงแล้วบนตะเกียบให้ลูกชายอย่างระมัดระวัง
เนื้อห่านรสเผ็ดหอมเข้าปาก คำแรกที่สัมผัสได้คือหอมกรอบ ต่อด้วยเปรี้ยวเผ็ด หน่อไม้เปรี้ยวช่วยตัดความเผ็ด ทำให้หยุดกินไม่ได้จริง ๆ
“อร่อย!”
หม่านหม่านเผ็ดจนพ่นลมหายใจออกมาไม่หยุด อ้าปากเล็ก ๆ ใช้มือทำเป็นพัดโบกพัดลมอยู่เรื่อย ๆ
เมื่อเห็นเช่นนั้น เจียงหนิงหนิงจึงรีบรินน้ำต้มสุกแช่เย็นหนึ่งแก้วส่งให้ก้อนแป้งน้อย
แก้วแล้วแก้วเล่า หม่านหม่านดื่มติดต่อกันไปสองแก้วครึ่ง เรอเสียงดังออกมาหนึ่งครั้งถึงค่อยหยุดลง
“เผ็ดมากเลยเหรอ” เซี่ยเซี่ยรู้สึกว่าห่านรสเผ็ดหอมดูจะไม่ค่อยน่าดึงดูดใจขนาดนั้นแล้ว พลางมองดูสภาพพี่ชายที่เผ็ดจนแก้มแดงก่ำ ช่างดูน่ากลัวนิด ๆ
หม่านหม่านพยักหน้าอย่างแรง สายตาเป็นประกายวิบวับ “เผ็ด แต่เพลินมากเลย!”
ท่าทางแบบนั้นเห็นได้ชัดว่ายังอยากกินต่อ