ตอนที่ 92 จูบ

ทั่วทั้งสถานีพยาบาลว่างเปล่าไร้ผู้คน

ระเบียงทางเดินที่ถูกช่างเฉียวดึงตัวเลี้ยวผ่านไปสองโค้งมืดสลัวเป็นพิเศษ มีเพียงไฟสัญญาณของห้องผ่าตัดตรงสุดทางที่แดงก่ำดั่งโลหิต

ในใจเจียงหนิงหนิงรู้สึกไม่สงบขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก จึงบีบนิ้วมือแน่นโดยไม่รู้ตัว

“หัวหน้าพยาบาลหลี่อยู่ข้างใน อารมณ์เธอไม่มั่นคงมาก ฉันจะไปร้องเรียกคนมาช่วย” ช่างเฉียวปล่อยมือกระทันหัน หมุนตัวแล้ววิ่งออกไปข้างนอกทันที

ไม่นานเงาร่างก็เลือนหายไปตรงระเบียงทางเดิน

พอเสียงแหบเหมือนฆ้องแตกนี้แผดร้องขึ้นมา ด้านในห้องผ่าตัดก็มีเสียงกริ๊กกรั๊งดังขึ้นมาในชั่วอึดใจ คล้ายกับมีคนทำอุปกรณ์การแพทย์คว่ำโดยไม่ระวัง

มาถึงขั้นนี้แล้วก็ต้องปล่อยไปตามเลย ถึงตอนนี้เจียงหนิงหนิงทำได้เพียงพยายามรักษามโนจิตให้มั่นคง แล้วยื่นมือออกไป

ในชั่วพริบตาที่ผลักประตูเข้าไป——