กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เขาปาดหน้าตัวเอง สิ่งที่สัมผัสได้ไม่รู้ว่าเป็นเหงื่อหรือน้ำตา มันไหลรินตามแนวกระดูกคิ้วเข้าตา แสบแปลบจนปวดร้าว
ที่แท้เวลาก็ล่วงเลยมาครบสิบปีเต็มแล้ว...
เจียงเซิงซบศีรษะลงในกลางฝ่ามือ หลังจากออกมาจากฟาร์มเขาเคยคิดอยากจะไปอำเภอฉวี แต่ต่อมาเห็นตำรวจตรวจบัตรประจำตัวประชาชน
เขาขลาดกลัว
จากนั้นก็หลบหนีไปอย่างน่าละอาย
การหนีครั้งนี้กินเวลายาวนานถึงสิบปี ในใจเขาแอบหวังลม ๆ แล้ง ๆ ว่าลูกสาวของเจียงหมิงจะมีความคุ้มครองจากการเป็นทายาทวีรชนผู้พลีชีพ อีกทั้งยังมีแม่คอยดูแลเอาใจใส่และมอบความรัก เมื่อวันเวลาผ่านไป ก็คงจะช่วยเยียวยาความเจ็บปวดจากการสูญเสียพ่อให้เจือจางลงได้
แต่นึกไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่า...
หลี่หมิงเสียเองก็พลีชีพไปในภัยพิบัติน้ำท่วมเช่นกัน