ตอนที่ 55 ชายชาเขียวตัวจริงเสียงจริง

รถจี๊ปแล่นฝ่าสายฝนตกหนักไปด้วยความเร็ว ลมทะเลคำรามลั่นประหนึ่งสัตว์ป่ากำลังคำรามแหบพร่า

เจียงหนิงหนิงมองออกไปนอกหน้าต่างแก้วรถ ต้นมะพร้าวเอนเอียงระเนนระนาด ลำต้นหนาขนาดปากชามล้มขวางอยู่บนถนน

ทหารที่สวมชุดลายพรางฝ่าลมหนาวเสียดกระดูกเพื่อเคลียร์สิ่งกีดขวางบนถนน จากนั้นรถยนต์คันแล้วคันเล่าที่บรรทุกกระสอบทรายจนเต็มคันก็มุ่งหน้าไปยังชายทะเล

ขณะกำลังทอดถอนใจว่าทหารไม่ง่ายเลย ข้างหูก็มีเสียงเอ่ยชมดังขึ้นมา “สหายเสี่ยวเจียงคุณทั้งจิตใจดีและงดงามจริง ๆ!”

เจียงหนิงหนิงหันกลับไป ประสานสายตากับใบหน้ารูปงามหมดจดที่กำลังแย้มยิ้มมองดูเธออยู่

ชายหนุ่มรูปร่างผอมบาง ดูสุภาพอ่อนโยนเปี่ยมความรู้

ดวงตาคู่นั้นราวกับเปี่ยมด้วยหยาดน้ำวสันต์ ไม่ว่าจะมองใครก็ดูซาบซึ้งตรึงใจ ชวนให้ผู้คนลุ่มหลงได้ง่ายดายยิ่งนัก