เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ผู้เฒ่าเซวียเลียริมฝีปากที่แห้งผาก ถ้อยคำนับพันหมื่นจุกแน่นอยู่ในลำคอ ทว่ามือน้อยอันนุ่มนิ่มข้างหนึ่งก็ดึงเขาเดินเข้าไปข้างในแล้ว เสียงเด็กอ่อนหวานร้องเรียกเสียงดัง “แม่ คุณปู่เซวียมาเป็นแขกที่บ้านแล้ว!”
หม่านหม่านได้ยินเสียงก็รีบวิ่งมา ใบหน้าขาวอมชมพูเปี่ยมล้นด้วยความดีใจ “คุณปู่เซวียคุณมาได้จังหวะพอดีเลย วันนี้แม่ทำข้าวอบเนื้อรมควันแสนอร่อยสุด ๆ”
แม้จะยังไม่ได้กินสักคำ แต่หม่านหม่านมั่นใจอย่างยิ่งยวดว่าฝีมือแม่นั้นอร่อยระดับจักรวาลไร้เทียมทาน
บนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยอาหารเลิศรสวางเรียงรายอยู่เต็มโต๊ะแล้ว
กลิ่นหอมเย้ายวนใจนั้นปั่นป่วนจนช่องท้องของผู้เฒ่าเซวียดังกึกก้อง ก้อนแป้งน้อยสองคนจูงเขาไปนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยความสนิทสนมกลมเกลียว
เจียงหนิงหนิงตักข้าวอบเนื้อรมควันหม่านหม่านชามออกมาจากห้องครัวพอดี แล้วยื่นมาตรงหน้าเขา
“ถ้ารู้ว่าคุณจะมา ต้องทำอาหารให้หรูหรากว่านี้แน่นอน คุณลองชิมดูว่าถูกปากไหม”