ตอนที่ 47 เฮยตั้นรำแพนอวดเบ่งแล้ว

ศาลาวัฒนธรรมมีหอประชุมที่ใหญ่ที่สุดในฐานปฏิบัติการ จุคนได้มากถึง 5,000 คน

ขณะที่ครอบครัวมาถึง ตรงทางเข้ามีแถวยาวเหยียดเข้าแถวรออยู่แล้ว แทบจะมองไม่เห็นท้ายแถว

ยามปกติหาเทศกาลบันเทิงได้ยากยิ่ง หลายคนจึงพากันหอบลูกจูงหลานมาชม

เจียงหนิงหนิงเป็นคนประเภทที่เกลียดความยุ่งยาก เมื่อเทียบกับการเข้าแถว เธอยอมนอนอืดเป็นปลาเค็มอยู่บ้านเสียดีกว่า จึงเริ่มคิดจะถอยกลับ

“หัวหน้าหน่วยฮั่ว เชิญทางนี้ครับ” พลทหารฝ่ายการตรวจความปลอดภัยเปิดเชือกกั้นความปลอดภัยออกด้วยความเคารพ

ใบหน้าของฮั่วตงหลินเปรียบเสมือนบัตรผ่านทาง

เขาให้ครอบครัวเข้าไปก่อน กวาดตามองพลทหารตั้งแต่หัวจรดเท้า แววตาหยุดอยู่ที่กล้ามเนื้อต้นแขนสองหัวของอีกฝ่าย