เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฮ่า ๆ ขำจะตายอยู่แล้ว สหายหญิงคนนี้ร้องเพลงได้ตลกจริง ๆ”
เสียงหัวเราะเยาะดังมาจากรอบข้าง
กวนเหวินเสวี่ยชะงักอึ้งไปครู่หนึ่ง พอได้สติว่าตัวเองยืนอยู่ข้างประตูรถไฟพอดี ก็เหมือนไก่ที่ถูกบีบคอ ใบหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที
แต่หม่านหม่านกลับเอ่ยอุทานอย่างไร้เดียงสา “แม่ ที่แท้เปียโนก็ง่ายแค่นี้เอง”
“ใช่แล้ว พวกคนบ้านนอกอย่างพวกเราก็ทำเป็น” คนเดินถนนในตู้รถไฟเดียวกันร้องรับ “ลูกชาย มาเรียนตามพ่อนะ สุนัขปั๊กตัวหนึ่ง นั่งอยู่ที่หน้าประตูใหญ่”
“สุนัขปั๊กตัวหนึ่ง...”
ชั่วพริบตา เพลงเด็กอันก้องกังวานก็ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งตู้รถไฟ
กวนเหวินเสวี่ยทนไม่ไหวอีกต่อไป เอามือปิดหน้าแล้ววิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว
เธอหน้าตาสะสวย ทั้งยังได้รับการประคบประหงมเอาใจมาตั้งแต่เด็ก ไม่นานก็ตกเป็นเป้าสายตาเข้าจนได้