กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 499 ประจักษ์กับตา เช่นไรจึงเรียกว่าประจักษ์
เขามองนางครู่หนึ่ง ยื่นแขนกอดนาง พึมพำ “ข้ากลัวอยู่บ้าง”
กลัวจริง ๆ
กลัวว่าพอหันหลังกลับ นางจะกลายเป็นภรรยาคนอื่น
ไม่รู้คิดถึงอะไร สันหลังจ้าวซื่อเจี๋ยพลันแข็งทื่อ
เขาหลับตาลง เสียงสั่น “ตอนนั้น เจ้า… เจ้าเห็นข้ารับหวังเสวียนเอ๋อร์เข้าเรือนด้วยตาตัวเองจริง ๆ หรือ”
“…” เฉินหมิ่นโหรวเงียบครู่หนึ่ง ค่อย ๆ อือ “ไม่เพียงเท่านั้น ข้ายังเห็นคืนเข้าหอของพวกเจ้าด้วย”