กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 498 คำมั่นที่มิอาจคืนคำ
ไม่ได้คำตอบ เขาไม่ไป
ยามนี้ พวกเขาคนหนึ่งสวมชุดนอนนั่งอยู่บนเตียง อีกคนยืนอยู่ข้างเตียง เป็นท่าทีเผชิญหน้ากัน
ในห้อง แสงตะเกียงสลัวเหลือง
นอกห้อง มืดสนิทเป็นผืนเดียว
เฉินหมิ่นโหรวเบี่ยงหน้า มองออกนอกหน้าต่าง
ท้องฟ้าก่อนรุ่งสาง เป็นสีดำเข้มราวหมึก
นางเม้มปาก “เจ้าใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อน”
จ้าวซื่อเจี๋ยชะงัก ก้มลงมองตัวเอง สวมเพียงเสื้อชั้นในหลวม ๆ อกเปลือยโล่งเป็นผืนใหญ่