กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 398 —น่าสงสารนัก
ชุยหลิงเหยาพอดีร่างกายอ่อนปวกเปียก จึงไม่ขัดขืนการกลับไปนอนบนเตียง
ทั้งสองขึ้นแท่นบรรทมอีกครั้ง
เซี่ยจิ้นไป๋ม้วนแขนคว้าคนเข้ามากอดไว้ในอ้อม ฝังศีรษะลงในซอกคอของนาง สูดกลิ่นกายนางไม่หยุด
ริมฝีปากแนบข้างคอเป็นระยะ จูบซับอย่างอ่อนโยนและพัวพัน
ร่างกายแนบชิดกันสนิท ลมหายใจร้อนผ่าวของบุรุษพ่นรดข้างคอของนาง
ชุยหลิงเหยารู้สึกเพียงว่าใบหูอ่อนยวบ
สมควรจะพูดว่าสมกับเป็นคนคนเดียวกันหรือไม่ แม้แต่ท่ากอดนางก็เหมือนกันเป๊ะ
ในสายตาชุยหลิงเหยา การกอดกันแน่นสนิทเช่นนี้ ใกล้ชิดกว่าการเกี่ยวพันกลางคอในความสับสนเมื่อคืนเสียอีก
และก็ไม่มีที่ให้ซ่อนตัวมากกว่า