ตอนที่ 397 นางต้องอยู่เป็นเพื่อนเขา

ตอนที่ 397 นางต้องอยู่เป็นเพื่อนเขา

เซี่ยจิ้นไป๋อยากจะหัวเราะ

เพื่อจะได้พบนางอีกครั้ง สิ่งที่ทำได้และทำไม่ได้ เขาทำมาจนครบหมดแล้ว

ใบหน้าหนาตาจะนับอะไร

ถ้าเอาหน้า นางคงทิ้งเขาไว้เบื้องหลังไปนานแล้ว ยังจะเชื่อฟังอยู่ในอ้อมกอดเขาได้หรือ

ไม่แย่งไม่ชิง เขาก็ต้องสูญเสียคนรักไปตลอดกาลอย่างแน่นอน

เซี่ยจิ้นไป๋ทำไม่ได้

เขายังเสียใจอยู่บ้าง ที่เช้านี้เข้าวังขอราชโองการพระราชทานสมรส ไม่ได้กำหนดวันสมรสให้เร็วขึ้นกว่านี้

เขากระชับแขน กล่าว “ที่จริงแต่งงานเร็วหน่อยก็ได้ สามวันแม้จะเร่งรัดไปบ้าง

แต่พิธีมงคลสมรสครบถ้วน พิธีภรรยาเอก ข้าไม่ขาดให้เจ้าสักอย่าง”