กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 386 เรื่องดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว
คนบนร่างได้ลิ้มรสความหวานล้ำแล้วติดใจ ยังคงไม่ยอมหยุดปรนเปรอ
จุมพิตอันถี่กระชั้นพรมลงบนขมับและไรผมของชุยลิ่งเหยา
อ้อยอิ่งอยู่บนริมฝีปากอย่างอ่อนโยนละเอียดลออครู่หนึ่ง ในที่สุดก็หยุดนิ่งเนิ่นนานอยู่ตรงกระดูกไหปลาร้า
ท่าทีลุ่มหลงพัวพัน ดูไปแล้วยิ่งเหมือนคนที่ถูกยาพิษเสียมากกว่านางเสียอีก
อย่างไรก็เป็นคนคนเดียวกัน ถึงได้ชอบขบกัดกระดูกไหปลาร้าของนางเหมือนกันเช่นนี้
แววตาของชุยลิ่งเหยาพร่าเลือน ความคิดสับสนสะลึมสะลือ สองมือโอบรอบคอเขาไปตามสัญชาตญาณ
"เบาหน่อย..."
ร่างนางแทบจะแหลกสลายอยู่แล้ว
เซี่ยจิ้นไป๋หัวเราะในลำคอ "ได้สิ..."