กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 385 ชุยลิ่งเหยาช่ำชองเหลือเกิน
「ร้องไห้ทำไม？」 เซี่ยจิ้นไป๋จุมพิตซับน้ำตาของนาง สุ้มเสียงเปี่ยมด้วยความจนใจ：「ข้าให้เจ้า แค่เจ้ารับปากว่าจะไม่ปัดความรับผิดชอบก็พอ」
แม้เขาจะไม่คิดว่าเรื่องความบริสุทธิ์ผุดผ่องอะไรเทือกนั้นจะเกี่ยวข้องอันใดกับตนเอง
แต่ก่อนหน้านี้ เขาก็ไม่เคยแตะต้องสตรีอื่นเลยจริง ๆ กับนางนับเป็นครั้งแรก
หากนางใช้ประโยชน์จากเขาแล้วยังเอาแต่คิดจะหนีกลับไป นี่มันก็คือการชิงสุกก่อนห่ามแล้วทอดทิ้งชัด ๆ
ไม่มีทางเด็ดขาด
เซี่ยจิ้นไป๋ไม่ยอมรับ
เขาต้องตกลงกับนางไว้ล่วงหน้า อย่างน้อยที่สุด ก็ต้องทำให้นางจำเรื่องนี้ให้ขึ้นใจ
ทว่าชุยลิ่งเหยาจะมีสติสัมปชัญญะหลงเหลืออยู่อีกที่ไหนกัน
นางถูกเพลิงราคะแผดเผาจนหมดสิ้น ในสมองมีแต่เรื่องพรรค์นั้นเต็มไปหมด พอได้ยินว่าเขายินยอมจะให้นาง ก็พยักหน้ารัว ๆ