ตอนที่ 373 อย่ากลัว

ตอนที่ 373 อย่ากลัว

เขาตาแทบถลนด้วยความโกรธ กระโดดเตะอัดแขนของเฉียนหมาหมาให้กระเด็นออกไป

แล้วใช้มืออันสั่นเท้าคว้าร่างนางเข้ามาในอ้อมอก สัมผัสที่ริมฝีปากของนาง “หมินหมิน เจ้าดื่มหรือไม่”

กลีบปากแห้งผาก

จ้าวซื่อเจี๋ยยังไม่วางใจ ก้มลงแนบปากกับริมฝีปากของนาง

ไม่ได้ลิ้มรสสุรา

เขาถอนหายใจยาว แล้วกอดนางไว้แน่น

กลิ่นอายที่คุ้นเคยเข้าประชิด ห่อหุ้มนางไว้มั่นคง ราวกับกั้นภัยทั้งมวลไว้เบื้องหลัง

โพรงจมูกของเฉินหมิ่นโหรวรู้สึกเสียวจมูก นิ้วมือกำชายเสื้อของเขาไว้แน่น ร่างกายอ่อนระทวยทั้งตัว

มาช้าอีกครู่เดียว นางก็จะตายแล้ว