กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 362 เจ้านี่น่าหมั่นไส้จริง ๆ!
ในห้อง กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นพุ่งเข้าจมูกโดยตรง
ชุยหลิงเหยาพอเข้าประตูมาก็เหลือบมองไปที่เตียงนอนตามสัญชาตญาณ
ตรงนั้น เจ้าหน้าที่แพทย์หลายคนกำลังทำความสะอาดบาดแผลให้หลี่เยว่หลี่ เบียดเสียดกันรายรอบแท่นบรรทม
ข้าง ๆ เป็นอ่างน้ำเลือดที่เพิ่งเปลี่ยนมาไม่นานก็ขุ่นข้นแล้ว
ในชั่วพริบตาเดียวที่ได้เห็น ชุยหลิงเหยาพอมองเห็นบาดแผลจากแส้ที่หนังปริเนื้อแตกได้ราง ๆ สายตาก็ถูกบดบังเสียก่อน
เซี่ยจิ้นไป๋คว้าไหล่ของนาง ดึงคนเข้ามาในอ้อมแขน พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “ข้าไม่ได้บอกให้เจ้ารออยู่ข้างนอกหรือ ที่นี่เป็นที่ที่เจ้าเข้ามาได้หรือไง”
ว่าแล้วเขาก็หันไปมองเฉินหมิ่นโหรวที่อยู่ข้าง ๆ แววตาคมเย็น