กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 361 เหตุใดจึงเดินมาถึงเพียงนี้
เฉินหมิ่นโหรวหันหลบ ลำคอที่ถูกปกเสื้อปิดไว้ก็เผยออกมา
บนนั้น มีรอยเขียวช้ำที่เด่นกว่าขากรรไกรล่าง
รอยบีบเป็นวงชัดเจนประจักษ์ตา พอให้จินตนาการว่าคนที่ลงมือใช้แรงเพียงใด
ชุยหลิงเหยาตาเบิกโพลง “จ้าวซื่อเจี๋ยทำกับเจ้าเช่นนี้ เจ้ายังปิดบังให้เขา”
นางโกรธจนตัวสั่น ดึงคนจะไปเอาความ
“อย่า” เฉินหมิ่นโหรวไม่ยอมไป กอดแขนสหายไว้แน่น “เรื่องนี้ข้าผิดก่อน เขาโกรธชั่วขณะพอให้อภัยได้ ข้าไม่อยากถือสาอีก”
“โกรธแค่ไหนก็ไม่ควรลงมือทำร้ายคน เจ้าเพิ่งรอดตายหวุดหวิดมาไม่นาน เขาก็ยังลงมือได้ อยู่กันไม่ได้ก็แยกกันไปดี ๆ จำเป็นต้องบีบคอตบตีกันด้วยหรือ”