กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 282 หลงทาง ไร้ที่พึ่ง กระวนกระวาย…
พอเข้ามาใกล้ นางก็เอ่ยรายงานเสียงเบา “ฮูหยิน จวนจงหย่งโหวมีคนมา ขอบอกว่าเพื่อมาขอบคุณที่จวนเราได้ช่วยชีวิตคุณหนูของพวกเขาไว้”
คิดดูแล้ว คงเป็นเพราะหวังเสวียนเอ๋อร์พักฟื้นร่างกายจนดีแล้วหลังจากตกน้ำ
อีกทั้งยังผ่านช่วงปีใหม่ที่ยุ่งที่สุดไปแล้ว จึงตั้งใจมาถึงจวนเพื่อขอบคุณ
ได้ยินคำว่าจวนจงหย่งโหว เฉินหมิ่นโหรวก็ผุดคิดถึงหวังเสวียนเอ๋อร์ขึ้นมาโดยอัตโนมัติ
เหตุการณ์ไม่คาดฝันในคืนวันส่งท้ายปีเพิ่งผ่านไปเพียงสิบวัน
หัวใจของนางยังไม่กว้างพอที่จะปล่อยวางได้จริง ๆ นางจึงเอ่ยเสียงหนักลงโดยไม่รู้ตัว “ใครมาบ้าง”