กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 169 ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็ไม่ทำร้ายเจ้า
หนึ่งในนั้น เกี่ยวข้องกับทายาทของเขา
—นางอยากให้เขามีสายเลือดแท้ของตนเอง
ส่วนเหตุผลนั้น เซี่ยจิ้นไป๋ในก่อนหน้านี้ไม่กระจ่าง
มาบัดนี้ ได้ยินคำนี้ซ้ำ…
แววตาเขาขยับน้อย ๆ เอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย “เจ้าไม่ต้องกังวล ต้าเยว่มีอายุราชวงศ์สองร้อยปี
ราษฎรอยู่ดีกินดี ทหารแข็งแกร่ง กำแพงด่านชายแดนดั่งกำแพงเหล็ก ชนเผ่าป่าเถื่อนนอกแดนพวกนั้นเข้ามาไม่ได้”
“ใครว่ากัน!”
เห็นเขาประมาทศัตรูถึงเพียงนี้ ชุยหลิงเหยาก็ไม่อาจสนใจกินข้าว วางตะเกียบลงแล้วเอ่ย