กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 168 อยากขังนางไว้ มิให้ผู้ใดได้พบ
เซี่ยจิ้นไป๋ไม่มีวันลืมภาพคุณหนูผู้เป็นที่รักของตน หลั่งน้ำตาขณะจุมพิตบุรุษอื่นไปชั่วชีวิต
ริมฝีปากเล็กของชุยหลิงเหยายังไม่หยุดขยับ นางพร่ำอธิบายไม่ขาดปาก ครั้นเห็นเขายังคงเงียบก็เริ่มจนปัญญา
“กว่าพวกเราจะคืนดีกันได้มิใช่ง่าย เจ้าเลิกหาเรื่องทั้งที่ไม่มีอะไรได้หรือไม่?”
อย่าว่าแต่เรื่องเกิดขึ้นแล้ว นางไร้กำลังจะเปลี่ยนแปลงสิ่งใด ต่อให้ย้อนกลับไปยังเวลานั้นได้
นางก็ยังจะเลือกช่วยคนโดยไม่ลังเล
บุรุษตรงหน้ายังคงไม่ปริปาก