กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 125 “กล้าพล่ามอีกครั้ง ข้าจะทำให้เป็นจริงให้ดู”
“กลับราชธานีเถิด”
นางคิดถึงเฉินหมิ่นโหรวอยู่ทุกลมหายใจ
จดหมายที่ส่งเวียนทุกสองวันนั้น ต้องหยุดชะงักลงตั้งแต่ประตูเมืองถูกปิด
มิเพียงต้องกลับราชธานีให้ไว ยังต้องเร่งม้าให้เร็วที่สุด
ขามาเพราะต้องหามโลงศพของนางเสิ่นไปด้วย จึงไม่สะดวกเดินทางเรือ ทั้งไม่อาจเร่งร้อนจนเกินไป
ขากลับก็ไม่ต้องคำนึงถึงเรื่องเหล่านั้นแล้ว
ชุยหลิงเหยากล่าว “ขากลับพวกเราไปทางเรือกันเถิด เช่นนี้จะเร็วขึ้น”