ตอนที่ 120 หึงยังหึงอย่างระวังระไว

ตอนที่ 120 หึงยังหึงอย่างระวังระไว

ชุยหลิงเหยาเบือนหน้าหนี

จูบตกลงที่ข้างแก้มนาง เซี่ยจิ้นไป๋ก็ไม่เลือกที่ จูบแก้มนางพลางเรียกชื่อนางเบา ๆ

“คิดถึงเจ้ามาก” เขาถอนหายใจแผ่ว “คิดถึงเจ้าตลอดมา”

ดวงจิตวิญญาณคิดถึงนาง

ร่างกายก็เช่นกัน

นึกถึงสิ่งใดขึ้นมาได้ เขาก็จับข้อมือนาง กล่าว “เจ้าไม่ต้องห่วง อาการบาดเจ็บของข้าดีขึ้นมากแล้ว เจ้าลองคลำดู…”

ไม่รู้ว่าเสื้อผ้าเขาหลุดออกตั้งแต่เมื่อใด

ชุยหลิงเหยารู้สึกเพียงข้อมือถูกกระชับ ก็ถูกเขาจับพาเข้าไปในสาบเสื้อ

กล้ามเนื้อเอวและหน้าท้องแน่นกระชับ ร้อนผ่าว