เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทั้งที่ยังห่างกันอยู่ช่วงระยะหนึ่ง ทว่าหวังซูจู๋มั่นใจยิ่งนัก นั่นคือท่านพ่อและพี่สาม พวกเขายืนอยู่ตรงนั้นเพื่อรอนางอย่างเงียบสงบ
มิใช่ว่าไม่อยากไปรับที่ประตูเมือง เพียงแต่วันนี้เป็นวันที่ฉางอันนำขบวนกลับมา หากพวกตนกลุ่มใหญ่ยกโขยงไปย่อมยากจะเลี่ยงการแย่งชิงความโดดเด่นของเจ้าบ้าน
หากไปที่นั่น เกรงว่าจะมิได้พบหน้าเร็วเท่ากับการรออยู่ที่นี่
พอถึงตอนนั้นหากติดขัดขึ้นมา ก็มิต่างอันใดกับไม่รู้ว่าจะหลุดออกมาได้เมื่อใด
นางใช้เวลาเนิ่นนานหลายปีเพียงนี้ ในที่สุดก็เดินมาถึงที่นี่เสียที
ทั้งที่การเดินทางตลอดสายนี้ ก็มิได้ยาวไกลอันใดนัก
ภาพลักษณ์ของท่านพ่อแตกต่างไปจากในความทรงจำของนางมากนัก สิ่งที่ขวางกั้นอยู่ตรงกลางคือกาลเวลา
ภาพการกลับมาพบกันใหม่ไม่ว่าจะมองเห็นเมื่อใด ล้วนสะเทือนใจผู้คนได้เสมอ