กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พระพันปีหลวงหยอกเย้าพระโอรส คนอื่น ๆ ต่างรู้ความไม่เอ่ยปากแทรก
“เสด็จแม่วันนี้ทอดพระเนตรงิ้วอีกแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ”
“อัยเจียก็มีความชอบเพียงเท่านี้ หากพูดถึงเรื่องนี้ เจ้ายังสู้พระสนมเอกไม่ได้เลย นางยังอดทนตั้งใจอยู่เป็นเพื่อนข้าดูได้”
“มีนางอยู่เป็นเพื่อนเสด็จแม่ ลูกก็วางใจพ่ะย่ะค่ะ”
เมื่อฟังคำของพระโอรส ไทเฮาจางกลับส่ายหน้าในใจ ปากพูดเช่นนี้ ทว่าในใจคงมิได้คิดเช่นนี้เป็นแน่
คงเป็นเพราะไม่ตัดใจให้คนอยู่ตำหนักฉือหนิงตลอดเวลา ครั้งนี้จึงเสด็จมา แม้ว่ายามปกติจะเสด็จมาบ่อยอยู่แล้วก็ตาม
ไทเฮาจางเห็นท่าทางของต้วนเหวยเหอที่พอเข้ามา สายตาก็คอยกวาดมองหาพระสนมเอกไปทั่ว ก็มิทราบว่าจะเอ่ยอะไรกันดีแล้ว