ตอนที่ 251 ประจบผู้มีอำนาจ

หลังจากต้วนหย่าซียงออกเรือน ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะติดตามองค์หญิงใหญ่หย่งฉุนไปเข้าสังคมเหมือนแต่ก่อน ในแวดวงฮูหยินมีผู้มีประสบการณ์คอยช่วยเหลือสักสองสามคราย่อมเป็นเรื่องดี

เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าเฉิงเยี่ยนถานจะลงมือทำอย่างถึงที่สุดเพียงนี้ การค้นพบสิ่งที่ตนสนใจ ย่อมส่งผลดีไปตลอดชีวิต

“ในสายตาข้า ท่านหญิงชางเล่อก็มิใช่คนที่จะยอมเสียเปรียบ จิ้งเฉิงกังวลมากเกินไปแล้ว”

เฉิงเยี่ยนถานมั่นใจว่าตนมองคนได้ขาด ต้วนหย่าซียงก็มิใช่คนที่ไม่รับรู้ความเป็นไปของโลกมนุษย์ที่จะยอมให้ผู้อื่นมาคอยเอารัดเอาเปรียบได้ฝ่ายเดียว

แม้ยามปกติจะมีองค์หญิงใหญ่หย่งฉุนคอยปกป้อง ทว่าก็มิได้ปล่อยให้นางเติบโตมาเป็นลูกแกะที่อ่อนแอ

“เพราะห่วงใยใจจึงว้าวุ่น”

เฉิงเยี่ยนถานพยักหน้า ประหนึ่งความรู้สึกที่นางมีต่อจิ้งเฉิง ที่มักจะคอยห่วงว่านางจะบาดเจ็บ จะหิวโหย หรือหนาวเหน็บ ทั้งสองชนจอกกันอีกครา เป็นความรู้สึกร่วมในฐานะคนเป็นมารดา