ตอนที่ 250 ดูว่าเจ้ามีพรสวรรค์ยิ่ง

เดิมทีนางก็ชื่นชอบนิยายเล่าเรื่องที่เฉิงเยี่ยนถานเขียนอยู่แล้ว โดยเฉพาะบทกวีข้างใน ทั้งสองจึงมีความรู้สึกเห็นอกเห็นใจและชื่นชมซึ่งกันและกันอยู่พอสมควร

ภายหลังเฉิงเยี่ยนถานถึงกับเอ่ยปากชวนพระสนมหรงเข้าร่วมด้วย ทั้งยังมิได้ให้ช่วยเปล่า ภายหน้าเมื่อมีรายได้ย่อมแบ่งให้ส่วนหนึ่งเช่นกัน

แม้ทุกคนจะมิได้ใส่ใจตำลึงเงินเหล่านี้สักเท่าใด ทว่าการจัดการเช่นนี้ย่อมทำให้รู้สึกสบายใจอย่างไม่ต้องสงสัย ด้วยเหตุนี้ตำหนักเฉิงเฉียนจึงยิ่งคึกคักขึ้นเรื่อย ๆ

ท่าทีเกียจคร้านแต่กาลก่อนของพระสนมหรงพลันมลายหายไปสิ้น นางขยันขันแข็งขึ้นทุกที

เริ่มจากไปออกกำลังกายเสริมสร้างร่างกายกับกุ้ยเหรินอี๋ จากนั้นก็ไปสนทนาเรื่องบทกวีคำประพันธ์กับเฉิงเยี่ยนถาน นับว่ายุ่งกว่าแต่ก่อนมากนัก