ตอนที่ 244 นายพลโดยกำเนิด

จวี๋จื่อเก็บพับเสื้อผ้าอยู่ด้านข้างพลางเอ่ยปาก ฉางอันหันศีรษะไปมองนาง “สุราเพียงเท่านี้ไม่นับเป็นอะไรกัน รสชาติดีกว่าน้ำเปล่าเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ต้องกังวลไป”

ในดวงตาของฉางอันเจือแววยิ้ม ดวงตาเรียวยาวดุจดั่งสามารถมองทะลุถึงก้นบึ้งหัวใจของผู้คนได้ในปราดเดียว บนกายยังคงอบอวลด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของสุราเข้มข้น

จวี๋จื่อขานรับอย่างตะกุกตะกัก ไม่ได้เอ่ยสิ่งใดต่ออีก

สำหรับฉางอันแล้ว เรื่องการล่าสัตว์นี้ช่างเป็นการหย่อนใจในหมู่การหย่อนใจจริง ๆ ยิ่งมิต้องพูดถึงการไปร่วมกับเหล่ารุ่นเยาว์เสเพลพวกนั้น

นางเพียงคนเดียวก็สามารถต้อนพวกเขาจนหัวหมุนได้หมดแล้ว

การล่าสัตว์ในคฤหาสน์ชนบทเหล่านี้ แท้จริงแล้วหามีความสนุกอะไรกันไม่ เหยื่อล้วนถูกเลี้ยงจนไร้พิษสงไปหมดแล้ว มิได้ท้าทายเหมือนที่ด่านชายแดน

อีกทั้ง เป้าหมายของนางก็มิใช่สัตว์ล่าพวกนี้แต่แรก