ตอนที่ 222 เข้าสู่ฤดูหนาว

ในท้ายที่สุด บรรยากาศอันเงียบงันก็เป็นพระสนมเสวียนที่ช่วยปลุกให้คึกคักขึ้นมา นี่เดิมทีก็เป็นวันที่หาได้ยาก ทุกคนมารวมตัวกัน ย่อมควรต้องเบิกบานใจ โศกเศร้าเช่นนี้มิสู้ดีเลย

นางยังคงล่วงรู้สภาพในยามนี้ของอิงผิน คนอื่น ๆ ที่มิรู้ความ ย่อมยิ่งรู้สึกเศร้าหมองอยู่ในใจเป็นแน่

แกะย่างทั้งตัวเมื่อย่างไปจนถึงช่วงท้าย ก็ย่างไปกินไป ฉางผิงฉางเล่อวิ่งวนเวียนอยู่ตรงนั้นมิหยุด ขยับตัวนิดหน่อยก็ปรี่เข้ามาถามว่าสุกหรือยัง

เดิมทีคิดว่าหิวแล้ว ทว่าหลังจากกินไปไม่กี่ชิ้น ก็มิยอมกินอีก เอาแต่เดินเตร็ดเตร่ไปทั่ว

ยามที่ยกขึ้นมาชุดแรก ย่อมต้องส่งไปที่ตำหนักเฉียนชิงและตำหนักฉือหนิงก่อนเป็นธรรมดา ต่อให้คนมิได้มา ก็หามีผู้ใดกล้าลืมเลือนสองพระองค์ในวังนี้ไม่ อีกทั้งทุกสิ่งอย่างล้วนต้องยกให้ทั้งสองพระองค์มาก่อนเสมอ