กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หวยเยี่ยนลูบศีรษะ น้องสี่นั้นมีส่วนคล้ายพระสนมเอกเหนียงเหนียงอยู่บ้าง ราวกับมีพลังชีวิตเปี่ยมล้นอยู่ตลอดเวลา และสนใจใคร่รู้ในทุกสิ่งอย่าง
ยามเด็กเขารู้สึกว่าตำหนักหัวหยางเป็นสถานที่อันอัศจรรย์ยิ่งนัก มีของกินอร่อย ๆ และมีของเล่นสนุก ๆ
ครั้นเติบใหญ่จึงค่อยเข้าใจ ว่าสิ่งเหล่านี้มิได้เกิดขึ้นมาเองโดยไร้สาเหตุ จำต้องมีคนคอยดูแลจัดการ มีคนคอยสร้างสรรค์ขึ้นมา
จัดวางไปได้เพียงคร่าว ๆ ฉางผิงก็หันไปเอ่ยกับหวยเยี่ยนว่า “พี่สาม พวกเราไปหาฉางเล่อกันเถิด”
“ไม่รู้ว่านางกับพี่รองจัดการเสร็จสิ้นหรือยัง...”
ปากก็พึมพำไปเรื่อย ทว่าฝีเท้าที่ก้าวย่างกลับยิ่งมายิ่งกว้างขึ้น ด้วยเป็นฝาแฝดชายหญิง ความผูกพันย่อมลึกซึ้งกว่าเป็นธรรมดา