ตอนที่ 210 ชานม

ไม่ว่าจะอย่างไร ต้วนเหวยเหอในฐานะฮ่องเต้ ยามปกติก็อยู่อย่างสุขสบาย ได้รับการปรนนิบัติอย่างประณีต สถานที่ที่พอจะได้ตากแดดบ้างก็มีเพียงลานฝึกทหารเท่านั้น

ยามที่ยุ่งขึ้นมา แทบจะไม่ก้าวเท้าออกจากประตูใหญ่ ไม่เยื้องกรายผ่านประตูด้านใน วนเวียนอยู่เพียงตำหนักเฉียนชิงและตำหนักหัวหยาง

แม้บนมือจะมีรอยด้านบาง ๆ อยู่ไม่น้อย ทว่าสีผิวตรงใจกลางฝ่ามือยังคงขาวผ่อง ขับเน้นกับเม็ดลิ้นจี่สีเข้ม...

ริมฝีปากของฉีเจียวโค้งขึ้นเล็กน้อย การอยู่ร่วมกันของทั้งสองหลังจากนั้นก็เป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง นางรับลิ้นจี่จากต้วนเหวยเหอมาอีกสองสามผล

กาแฟก็ทำออกมาแล้ว ชานมนานาชนิดย่อมมิอาจน้อยหน้า แม้ว่าเมื่อนานมาแล้ว ฉีเจียวจะเคยทำชานมและชาผลไม้ ซึ่งของเหล่านี้ยังคงเป็นของโปรดปรานที่สุดของกุ้ยเหรินอี๋

น้ำหวานรสละมุน ใคร ๆ ล้วนชมชอบที่จะดื่ม