ตอนที่ 196 สัตว์ขี่

ยามที่ฉีเจียวรู้ว่าฮูหยินอูกำลังทำมหาสงครามกับพวกปากมากอยู่ที่เรือน นางยังมอบการสนับสนุนให้ไม่น้อย พระราชทานสิ่งของเพิ่มเพื่อแสดงท่าทีของตนเอง บุตรสาวฉางอันของพระสนมเอกก็อยู่ที่เมืองชายแดน ผู้ใดยังจะกล้าพูดจาอะไรกันอีก

ปากของพวกน้องชายสามีเหล่านั้นก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าใดนัก ฮูหยินอูในตระกูลอู๋ก็เปิด “ศึก” อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน นอกจากช่วงแรก ๆ ที่ยังไม่คุ้นเคยอยู่บ้างแล้ว ภายหลังแทบจะเป็นฝ่ายชนะทั้งสิ้น

การปะทะวิวาทเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้ ก็ขึ้นอยู่กับว่าผู้เป็นประมุขของตระกูลจะสนับสนุนฝ่ายใด อูต้าเองก็สงสารรักใคร่บุตรสาวของตน ย่อมต้องยืนอยู่เคียงข้างภรรยาตนเองเป็นธรรมดา

เมื่อเห็นคนที่ไม่ค่อยพูดจาในยามปกติถูกบีบคั้นจนเป็นเช่นนี้ ก็ย่อมรู้สึกปวดใจอยู่บ้าง

สำหรับอู๋ซิ่นแล้ว สายหลักของตระกูลต่างหากที่เป็นผู้แบกรับภาระสำคัญในภายหน้า คนอื่น ๆ อีกสองสามคนก็มองไม่เห็นว่าจะมีอนาคตอะไรกัน อูจิ้งเฉิงยังสร้างความภาคภูมิใจ จึงย่อมมีความลำเอียงอยู่บ้างเป็นธรรมดา

แต่ก่อนยังคงลงโทษโบยฝ่ายละห้าสิบไม้ ทว่าภายหลังใจก็เอนเอียงไปเสียแล้ว

อัตราการชนะของฮูหยินอูก็พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องเช่นกัน

ศึกที่ด่านชายแดนรบชนะแล้ว ทว่ากองทัพใหญ่ก็ยังมิได้กลับมาเร็วปานนั้น

ด่านชายแดนจำเป็นต้องฟื้นฟูกำลัง เรื่องราวที่ต้องจัดการดูแลก็มีมิน้อย เป็นช่วงเวลาที่กำลังขาดแคลนคนพอดี

ขาดแคลนคนที่สามารถปกครองและดูแลกิจการได้ พอว่างชิงเฟิงพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ก็กลัดกลุ้มอยู่บ้างเช่นกัน