ตอนที่ 191 ค่ำคืนที่ไม่หลับใหล

อีกฝ่ายก็หาใช่ตะเกียงขาดน้ำมันไม่ ต่อให้นางไม่ยื่นมือเข้าช่วย อีกฝ่ายก็น่าจะออกมาได้อยู่ดี มิสู้ร่วมมือกันสองคน อย่างน้อยก็ยังปลอดภัยกว่า

จงเล่อเยวี่ยนเพิ่งจะตระหนักได้ในภายหลังว่า ต่อให้ฮ่องเต้และพระสนมเอกไม่ทรงยินยอม ฉางอันก็น่าจะออกมาได้อยู่ดี หากไม้อ่อนไม่ได้ผล ก็คงต้องใช้ไม้แข็ง ดั่งเช่นคุณหนูอูผู้นั้น

เพียงแต่เพราะนางมีความมั่นใจว่าจะเกลี้ยกล่อมได้ จึงยินดีเปิดอกพูดคุยอย่างตรงไปตรงมา

“ไปกันเถิด ไปหากุนซือของพวกเรา” ฉางอันก้าวไปข้างหน้าก่อนหนึ่งก้าว จงเล่อเยวี่ยนก็เดินตามไปโดยจิตสำนึก

คนที่ทำให้ฉางอันยอมเสี่ยงภัยพาตัวออกมาได้ ย่อมต้องร้ายกาจยิ่งนัก

ฉางอันย่อมไม่ทำเรื่องที่ไร้ประโยชน์ สามารถร่วมเสี่ยงภัยด้วยได้ แต่ไม่มีทางช่วยให้ทำตามอำเภอใจ สิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อด่านชายแดนเท่านั้นจึงจะลงมือทำได้

ยามที่อิงผินสื่อสารกับฉางอันก่อนหน้านี้ ฉางอันก็เอ่ยอย่างตรงไปตรงมายิ่ง เรื่องการศึกสงครามมิใช่เรื่องล้อเล่น หากแต่เกี่ยวพันถึงชีวิต

หลังจากนั่งอยู่ในตำหนักคุนหนิงกับฮองเฮาได้ครู่หนึ่ง ฮองเฮากลับมิทรงรู้สึกเหน็ดเหนื่อย ทั้งยังทรงเพลิดเพลินยิ่งนัก ทว่าก็มิได้ขัดขวางกำหนดการต่อไปของฉีเจียว

เมื่อออกจากตำหนักคุนหนิง ฉีเจียวก็ยังมิอาจกลับตำหนักหัวหยางได้ในทันที หากแต่รีบไปเยี่ยมเยียนไทเฮาจางเป็นอันดับแรก

ฤดูหนาวของปีนี้หนาวเย็นเป็นพิเศษ ร่างกายของไทเฮาจางทานทนความหนาวเย็นมิได้มาแต่ไหนแต่ไร และก็เพราะเหตุนี้ จึงมิอาจลุกขึ้นมาส่งฉางอันได้