เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อากาศหนาวเย็นลง ใกล้ถึงช่วงสิ้นปี ทุกตำหนักต่างพากันยุ่งวุ่นวาย
ฉีเจียวดูแลห้องเครื่องหลวง รายการอาหารต่าง ๆ ที่ต้องใช้ช่วงปีใหม่ อาหารเลิศรสที่จำเป็นในงานเลี้ยงใหญ่ ล้วนต้องผ่านมือนางตัดสินชี้ขาด
เพราะยุ่งจนเกินไป สำนักศึกษาที่ตำหนักเหยียนสี่จึงหยุดลง มีหลายคนไม่มีเวลาว่างมา พอเหลือเพียงหนึ่งหรือสองคน กะจิตกะใจจะเรียนก็หมดไปด้วย ยามปกติล้วนต้องอาศัยการกำกับดูแลซึ่งกันและกันถึงจะเรียนต่อไปได้
เมื่อเห็นผู้อื่นไม่ต้องมา ภายในใจยิ่งคิดก็ยิ่งไม่สบอารมณ์
ทว่าเค่อผินผู้เป็นเจ้านายกลับกล่าวอย่างเกรงอกเกรงใจ ให้เกียรติอย่างยิ่ง
ช่วงสิ้นปีทุกคนต่างยุ่ง เพื่อให้ทุกคนได้ฉลองปีใหม่อย่างราบรื่น จึงให้หยุดพักผ่อนไปก่อน รอให้ถึงปีหน้าค่อยพยายามกันต่อ
กุ้ยเหรินอี๋หิ้วถุงตำรากลับไปด้วยความเบิกบานใจ ปีใหม่นี่ดีจริง ๆ เห็นแก่ว่าใกล้จะถึงสิ้นปี ท่านแม่ของนางก็ส่งเงินมาให้อีก ทั้งยังไม่ต้องร่ำเรียนต่ออีกด้วย
เดิมทีก็ยังคงเหมือนกับเมื่อก่อน การถวายพระพรยามเช้าก็เพียงรอให้ฮองเฮาจัดสรรภารกิจช่วงนี้ ซึ่งโดยทั่วไปแล้ว ล้วนไม่มีเรื่องอะไรกันเกี่ยวกับนาง
ในขณะที่กุ้ยเหรินอี๋กำลังใจลอยอยู่นั้น ก็ถูกฮองเฮาเรียกสติกลับมา
“ได้ยินสำนักดนตรีและการร่ายรำบอกว่า การร่ายรำชุดใหม่ไม่กี่ชุดนั้น เจ้าเป็นผู้คิดค้นขึ้นมาหรือ”