ตอนที่ 178 ฟูจื่อตัวน้อย

หลังจากเสวยมื้อเย็นเสร็จ ฉางอันก็เดินทอดน่องเตรียมจะกลับเขตประทับองค์หญิง วันพรุ่งนี้ยังต้องไปห้องทรงพระอักษร

ถือโอกาสแวะไปดูที่ตำหนักเหยียนสี่เสียหน่อย ก่อนหน้านี้นางเคยได้ยินฉีเจียวเอ่ยถึงว่าช่วงนี้เสด็จแม่หลายตำหนักต่างขยันเล่าเรียนอ่านเขียนกันอย่างยิ่ง

ถึงขั้นที่ว่าหลังมื้อเย็นแล้วยังต้องเรียนต่ออีกพักหนึ่ง นับว่าจุดตะเกียงอ่านหนังสือยามค่ำคืน ขยันขันแข็งยิ่งกว่าพวกที่จะเข้าการสอบคัดเลือกขุนนางเสียอีก

ฉีเจียวจึงให้นางนำขนมติดมือไปหลายกล่อง เป็นขนมดอกไม้ที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ จากห้องเครื่องย่อย นำไปให้พวกนางกินเพิ่มพลัง คราวนี้ไม่เพียงแต่ต้องส่งไปห้องทรงพระอักษร ที่ตำหนักเหยียนสี่ก็ลืมไม่ได้เช่นกัน

คนรักการเรียนล้วนเป็นเด็กดี

ยามที่ฉางอันมาถึง ก็ประจวบเหมาะกับช่วงเวลาพักพอดี กุ้ยเหรินอี๋ราวกับได้รับการปลดปล่อย ทั้งร่างผ่อนคลายลงทันใด

เมื่อเห็นฉางอันนำขนมมาด้วย “เหตุใดองค์หญิงยังนำของติดมือมาด้วย เกรงใจเกินไปแล้วเพคะ”

สำหรับคำพูดเกรงใจของกุ้ยเหรินอี๋ ไม่มีผู้ใดถือเป็นจริงเป็นจัง เพราะคนที่หยิบกินเป็นคนแรกก็คือนางนั่นเอง

กุ้ยเหรินอี๋ใช้แรงกายไปมาก เดิมทีตอนบ่ายซ้อมร่ายรำก็เหน็ดเหนื่อยอยู่แล้ว ตกค่ำยังต้องใช้สมองเรียนต่อ จะกินเยอะขึ้นอีกหน่อยก็เป็นเรื่องปกติธรรมดา

“นี่เหนียงเหนียงให้องค์หญิงนำมาส่งใช่หรือไม่เพคะ”