ตอนที่ 169 ง่วงเหงาฤดูร้อน

ประโยคอันบางเบาเพียงประโยคเดียว ทว่ากลับทำให้ทุกคนในที่นั้นใจเต้นไหว ราวกับได้แลเห็นอนาคตอันไกลโพ้นที่พระสนมเอกหมิงกล่าวถึงแล้ว

ชั่วขณะนั้น ในใจต่างบังเกิดความเพ้อฝันผุดพรายไม่ขาดสาย

เดิมทีเค่อผินยังมีความรู้สึกหวาดกลัวต่อการเรียนรู้อยู่บ้าง ด้วยการเรียนรู้ในกาลก่อนนั้นยากลำบากเกินไป ทว่าบัดนี้กลับไม่รู้สึกว่ามีอะไรกันจะยากเย็นอีก หากไม่ได้ความก็เพียงทุ่มเทเวลาให้มากขึ้น ไม่เชื่อหรอกว่าจะเรียนรู้ไม่ได้

จิ่นเซิงก็โตขึ้นแล้ว ไม่จำต้องให้นางคอยปรนนิบัติอยู่เคียงข้างทุกวี่วัน อี้หยวนยังคิดจะเล่นกับจิ่นเซิงอยู่ อีกทั้งสิ่งที่ทำก็ยังเป็นพู่ถักที่ตนโปรดปราน

ฉีเจียวพึงพอใจกับผลลัพธ์นี้ยิ่งนัก ให้ทุกคนได้ฮึดสู้แข่งขันร่วมกันไปเสีย

แม้จะอยู่ภายในฝ่ายใน ทว่าก็มิได้มีเพียงการแก่งแย่งชิงความโปรดปรานเรื่องเดียวเท่านั้นที่ทำได้