ตอนที่ 164 ฤดูร้อนแดดแผดเผา

“ผู้คนใต้หล้าก็สมควรต้องรู้เรื่องที่เจ้าทำเหล่านี้ด้วย”

ยามที่ต้วนเหวยเหอกล่าวคำนี้ บนใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความยินดีที่มีส่วนร่วมในเกียรติยศ มิเห็นความขุ่นเคืองแม้เพียงเสี้ยว

ฉีเจียวมองเขาอย่างแน่วนิ่ง ความจริงนางได้ทำการเตรียมการที่จะอุทิศผลงานทางการเมืองให้ฮ่องเต้ไว้แล้ว

มิใช่ว่านางมองคนในแง่ร้ายเกินไป ทว่าเรื่องเช่นนี้ในประวัติศาสตร์มีมากเกินไปแล้ว เมื่อถึงเวลาที่ตำราประวัติศาสตร์ถูกเขียนขึ้นมา จริงจริงเท็จเท็จ ย่อมไม่มีผู้ใดแยกแยะได้กระจ่าง

ฮ่องเต้เองก็ทุ่มเทเพื่อเรื่องนี้อย่างแท้จริง หากอาศัยนางเพียงคนเดียว ความคืบหน้าอาจถูกดึงให้ช้าลงมาก

ย่อมไม่อาจกล่าวได้ว่าเขาไม่มีความชอบ หากอยู่ในมือของฮ่องเต้ที่โง่เขลาไร้ความสามารถบางพระองค์ อย่าว่าแต่ข้าวสองฤดูเลย ต่อให้เป็นข้าวสามฤดูก็ไม่มีทางไปถึงมือราษฎรและเข้าสู่ท้องได้เช่นเดียวกัน

เรื่องการเผยแพร่นั้นย่อมเป็นผู้กุมอำนาจที่กระทำได้รวดเร็วกว่า

นางเป็นพระสนมในวังผู้ได้รับความโปรดปราน ทั้งยังมีบุตรชายคนโตและบุตรสาวคนโตอยู่ข้างกาย หากต้องเพิ่มผลงานความชอบเหล่านี้เข้าไปอีก ย่อมยากที่จะมิให้ผู้คนเกิดจิตระแวดระวัง

คิดจะสังหารผู้ที่มีชื่อเสียงดีและมีใจราษฎรอยู่บ้าง ย่อมมิใช่เรื่องง่ายดายปานนั้น

“มิใช่เพียงข้า ยังมีฝ่าบาท และยังมีคนเหล่านั้นของวิชาเกษตรด้วยเจ้าค่ะ”