ตอนที่ 163 ข้าวกุ้ยเฟย

วันหน้าอาหารกลางวันและของว่างที่จะส่งไปยังห้องทรงพระอักษรคงต้องเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วนแล้ว

อูจิ้งเฉิงปฏิบัติตามคำสั่งสอนของเสด็จปู่ ว่าเมื่ออยู่ในวังต้องเคร่งครัดในกฎระเบียบ ย่อมไม่อาจจ้องมองผู้สูงศักดิ์อยู่ตลอดเวลา ทว่าก็ยังอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองพระสนมเอกหมิงอีกสองครา

ยามเผชิญหน้ากับดวงพักตร์อันงดงามหมดจดเช่นนั้น แม้แต่ความริษยาสักกระผีกริ้นก็ไม่อาจก่อกำเนิดขึ้นได้ มีเพียงความชื่นชมระคนหลงใหล มิน่าเล่ายามที่พวกท่านแม่เอ่ยถึงพระสนมเอกหมิง แววตาจึงเต็มไปด้วยความตราตรึงใจ

ต้วนหย่าซียงเคยเข้าวังมาหลายหน และเคยพบพระสนมเอกหมิงอยู่สองสามครา ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด แม้พระสนมเอกหมิงจะดูนุ่มนวลน่าเข้าใกล้ แต่นางกลับอดไม่ได้ที่จะต้องสำรวมตนเองให้มากขึ้นเสมอ

ยามอยู่เบื้องหน้านาง ความทรนงตนเพียงน้อยนิดนั้นพลันมลายหายไปประหนึ่งฟองน้ำที่โดนแสงตะวันแผดเผาจนดับสิ้น