ตอนที่ 138 เริ่มเจ็บท้องคลอด

จ้าวจิ้นเป่ารู้สึกว่า แม้ตนเองจะไม่ใช่บุรุษที่แท้จริง ขาดก้อนเนื้อสองตำลึงนั้นไป ทว่ากลับคาดเดาจิตใจเสี้ยวเล็ก ๆ นั้นของบุรุษได้อย่างทะลุปรุโปร่งยิ่งนัก

ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ จะมีผู้ใดล่วงรู้ใจองค์รัชทายาทได้ดีไปกว่าเขา เขายังต้องปรนนิบัติอยู่ข้างกายองค์รัชทายาทไปอีกหลายสิบปี

บรรดาเจ้าหนูหน้าใหม่เหล่านั้นไม่มีทางแย่งชิงตำแหน่งของเขาไปได้ ลำพังเพียงวิชาคาดเดาใจคนนี้ ก็เพียงพอให้พวกเขาเรียนรู้อีกหลายปี สุดท้ายก็ยังต้องเรียกตนว่าปู่อย่างว่าง่ายอยู่ดี

พอนึกถึงท่วงท่าองอาจผึ่งผายของขันทีใหญ่หน้าพระพักตร์ ในใจของจ้าวจิ้นเป่าก็คันยุบยิบ ไหนเลยจะรู้ได้ว่าในวันข้างหน้า จ้าวจิ้นเป่าผู้นี้จะไม่มีเกียรติยศเช่นนั้นบ้าง?

ในฐานะขันทีใหญ่ข้างกายองค์รัชทายาท ย่อมต้องมีความทะเยอทะยาน