เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ของที่อยู่ข้างในนี้ใช่ว่าผู้ใดก็เอามาได้ อนุภรรยาไม่ได้เหมือนตระกูลเจียงที่มีตระกูลใหญ่โตกิจการรุ่งเรืองถึงเพียงนั้น” วาจานี้แฝงเจตจำนงเยาะเย้ยถากถางอย่างเต็มเปี่ยม แทบจะเอ่ยออกมาตรง ๆ แล้วว่า เจียงเหลียงตี้ได้มาผ่านลู่ทางของตระกูลเจียง
สตรีในเรือนหลัง หากคิดจะเอาสิ่งของทำร้ายคนเหล่านี้มาไว้ในมือ เป็นไปได้มากที่สุดก็คือผ่านทางตระกูลฝ่ายแม่
หวังเฟิ่งอี๋ฝืนกลั้นใจอดทนไว้เฮือกหนึ่ง ยามนี้ชุ่ยเหนี่ยวก็ต้องพังภินท์ไปด้วยแล้ว หากครานี้โค่นสกุลเจียงไม่ลง ภายหน้าก็ย่อมไม่มีโอกาสอันดีเช่นนี้อีก
ฉีเจียวเชิดคางขึ้นเล็กน้อย แม่นมจู้กับกุ้ยจือก็ก้าวออกไป
จากนั้นจึงเอ่ยปาก “กล่าวถึงเครื่องหอม ทางอนุภรรยาก็มีข้อข้องใจอยู่บ้างเช่นกัน” สุรเสียงไม่ช้าไม่เร็วของฉีเจียวนี้ ยามหวังเฟิ่งอี๋ได้ยินย่อมประดุจเสียงพิณสวรรค์อย่างไม่ต้องสงสัย