ตอนที่ 61 ล้างแค้นสะสางความแค้น

“องค์รัชทายาท เมื่อคราวที่ข้าตั้งครรภ์ เจียงเหลียงตี้เคยมาเยือนเรือนหลันจื่อหลายครา ตอนนั้นคิดเพียงว่าเป็นความหวังดีไปมาหาสู่กันประสาพี่น้อง ไม่นึกเลยว่าสกุลเจียงจะคิดลอบทำร้ายเด็กในครรภ์ของข้าเนิ่นนานมาแล้ว”

“นางพกถุงหอมที่มีพิษมาด้วยตั้งหลายครา ซ้ำยังนำกระถางธูปหอมมาบอกว่าเป็นธรรมเนียมชมเครื่องหอม ใครเล่าจะรู้ว่าสิ่งที่จุดข้างในล้วนเป็นพิษร้ายแรงเช่นนี้”

ยามนี้หวังเฟิ่งอี๋เอ่ยถึงเรื่องราวเหล่านี้ทีละเรื่อง ก็ยังคงรู้สึกว่าความเคียดแค้นในอกยากจะสลายไป

“นี่มันใส่ร้ายป้ายสีกันชัด ๆ องค์รัชทายาทอย่าได้ไปฟังนางพูดจาเหลวไหลนะเพคะ หากเป็นจริงดังที่หมอหลวงหวงกล่าวไว้ ข้าจะยังกล้านำมันมาห้อยไว้บนร่างแทนถุงหอมได้อย่างไรกัน”

“อีกทั้งใคร ๆ ก็รู้ว่าข้าปรารถนาบุตรอย่างยิ่ง ตำหนักเยื้องตะวันตกไม่เคยขาดน้ำต้มสมุนไพร ย่อมไม่มีทางเป็นดังเช่นที่นางกล่าวอ้างเป็นแน่”