กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 จิ้งฮวาสุ่ยเยว่
หากจะเรียกว่ากระจก จี้ชิงโจวรู้สึกว่าของขนาดฝ่ามือนี้เหมือนแสงที่ไหลลื่นเสียมากกว่า
แม้จะแนบนิ่งอยู่บนผิวกำแพง ก็ยังเลือนราง ระยิบระยับเป็นริ้ว
“นี่คือ...?”
จี้ชิงโจวนึกถึงแดนลับที่เต็มไปด้วยกระจกที่ยวิ๋นโยวอู่เล่า
“สมคาด”
เสียงของต้นไม้อมตะดังจากกลุ่มสนทนา “เป็นซากศพเมิ่งจู๋ ‘จิ้งฮวาสุ่ยเยว่’”
จี้ชิงโจวได้ยินก็งุนงง “เมิ่งจู๋? ซากศพ?”
นางเพิ่งเคยได้ยินคำว่า “เมิ่งจู๋” เป็นครั้งแรก
“รูปแบบชีวิตของเมิ่งจู๋พิเศษมาก ต่างจากสิ่งมีชีวิตทั่วไป มันเหมือนสสารที่มีจิตสำนึกมากกว่า พวกมันเกิดมาไม่มีรูปร่างชัดเจน