กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 กระจกในกำแพง
“ที่นั่น?”
เสี่ยวเฮยชงผู้กบฏงุนงง “ที่ไหน?”
เขาไม่จำเรื่องหลายอย่างได้แล้ว
“สถานที่หลับใหลของผู้นั้น ใจกลางสุสานรวมเทพ”
ลูกไก่ขนโล้นเงียบไปครู่หนึ่ง จึงเอ่ยช้า ๆ “และก็...ต้นกำเนิดแดนมาร—สระจมมารหมื่น”
ต้นไม้อมตะเอ่ย “ยฺหวีฮั่วหลับใหลเร็วเกินไปแต่แรก พวกเราตั้งมั่นอยู่ริมสระจมมารหมื่น เขาจึงผนึกตนเองไว้ที่นั้น”
ลูกไก่ขนโล้นก็ปวดหัวขึ้นมา “ปราณมารของสระจมมารหมื่นเข้มข้นจนเกือบกลายเป็นน้ำหมอก หากเป็นปราณมารธรรมดาก็ยังดี แต่นั่นคือ...ปราณมารของ ‘พวกมัน’”
มิใช่ลูกไก่ขนโล้นเล่นลิ้น ไม่ยอมเอ่ยชื่อของ “พวกมัน”