กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 ลูกศรเปื้อนขี้ ใครโดนผู้นั้นตาย!
ภายนอกเรือนไผ่ สายลมกวาดผ่าน
สุ่ยตู้เฉินขยับหู สีหน้าเฉยเมยผุดรอยยิ้มหยันขึ้นมา
“มาอย่างที่คาดไว้จริง ๆ”
สุ่ยตู้เฉินผ่อนลมหายใจยาว เหยียดแผ่นหลังตรง
ถ้าเช่นนั้นก็เข้ามาเถิด
วันนี้ ไม่ว่าจะถูกย่ำยีสักเพียงใด เขาก็จะอดทนไว้
ขอเพียงทำให้อีกฝ่ายประมาท ผ่อนความระแวงลง ให้เขาได้โอกาสส่งข่าวไปยังแนวหน้า เชิญท่านอาจารย์กลับมาช่วยศิษย์น้องหญิงเล็ก
ทุกสิ่งก็ล้วนคุ้มค่า
ต่อให้เขาอาจต้องตายในคืนนี้ก็ตาม