กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 สู้ไม่ไหวก็เรียกพรรคพวก
จิตเทวะกวาดไปครั้งเดียว จี้ชิงโจวก็ ‘เห็น’ ภาพภายในเรือนไผ่ชัดเจน
ชายหนุ่มรูปร่างซูบผอมนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่ มือถือพู่กันขนหมาป่า
เบื้องหน้าปูกระดาษเซวียน ราวกับกำลังคิดจะเขียนสิ่งใด
แม้อยู่ในห้องและมีค่ายกลรักษาอุณหภูมิให้อบอุ่นราวฤดูใบไม้ผลิทั้งสี่ฤดู
เขาก็ยังคลุมเสื้อคลุมขนจิ้งจอกขาวตัวใหญ่
ตัดกับสีหน้าซีดเผือด ยิ่งดูเป็นโรคและน่าเวทนายิ่งนัก
เวลานี้ มือซ้ายของชายหนุ่มกำลอย ๆ ไว้ที่ริมฝีปาก ไอไม่หยุด
มุมปากมีเลือดสีแดงเอ่อออกมา กลิ่นคาวหวานที่ลอยในอากาศมาจากตัวเขา
จี้ชิงโจว ‘เห็น’ ว่าด้านข้างลำคอของชายหนุ่ม ส่วนที่เสื้อคลุมไม่ปิดบัง