กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 111 ชายแก่คนนั้นคือมีดคม
“งั้นเหรอ”
สายตาของอิ่งซีค่อย ๆ เยือกเย็นลง
อิ่งซีพลิกมือหยิบเศษกระจกชิ้นหนึ่งออกมา จากนั้นก็ดีดออกไปอย่างฉับพลัน!
เพียะ!
เจียงเฟิงใช้สองนิ้วคีบ รับเศษกระจกเอาไว้ได้โดยตรง
เจียงเฟิงมองอิ่งซีด้วยรอยยิ้มตาหยีพลางเอ่ยปากพูด
“คนหนุ่มสาวเอาแต่เข่นฆ่ากันมันไม่ดีหรอก พวกเราปรองดองมีเมตตาต่อกันไม่ดีกว่าหรือ”
คราวนี้ ทั้งอิ่งซีและเฉียงเวยต่างก็ตกตะลึงตาค้าง!
ต้องรู้ด้วยนะว่า ตอนที่อิ่งซีลงมือสังหารไร้บาปเมื่อครู่นี้ ก็แค่ใช้เศษกระจกเพียงชิ้นเดียวเท่านั้น!