กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 110 ฉันก็แค่ตาแก่ซอมซ่อคนหนึ่ง
อู๋จุ้ยออกคำสั่งเพียงคำเดียว ทุกคนต่างก็พุ่งพรวดขึ้นมาข้างหน้า เล็งเป้าไปยังอิ่งซีและเฉียงเวย
“เฉียงเวย” อิ่งซีเอ่ยเรียกเสียงแผ่ว
จากนั้นเฉียงเวยจึงวางค็อกเทลมาร์ตินีในมือลง แล้วค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นยืน
แม้เธอจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทว่าดูท่าทางแล้วอู๋จุ้ยผู้นี้คงพุ่งเป้ามาที่ตนเองและอิ่งซี
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ตนเองก็ไม่รังเกียจที่จะลงมือสั่งสอนอู๋จุ้ยผู้นี้สักหน่อย
เฉียงเวยพลิกฝ่ามือดึงยุทธภัณฑ์ออกมา
ยุทธภัณฑ์ของเฉียงเวยประหลาดนัก มันเป็นหนามเหล็กแหลมยาวเล่มหนึ่ง ดูคล้ายกับเข็มเงินขนาดใหญ่
กลุ่มสมาชิกแก๊งล้อมอิ่งซีทั้งสองคนเอาไว้ จากนั้นก็ลั่นไกยิงทวนทันที!
ปัง ๆ ๆ ๆ……