กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสี่ยวเตาเอ่ยโยนเหยื่อล่อด้วยน้ำเสียงแจ่มใส
“ชิวเป่าอยากไปเป็นองค์รัชทายาทหญิงแห่งซีเหลียงให้ท่านอา แล้ววันหน้าค่อยสืบทอดตำแหน่งจากท่านอาเป็นฮ่องเต้หญิงหรือไม่เล่า”
“แค่ก ๆ ๆ...”
ซูเมิ่งจู๋ที่กำลังซดน้ำแกงอยู่ถึงกับสำลักจนหน้าดำหน้าแดง นางกุมหน้าอกพลางไอโขลก ๆ ออกมาอย่างรุนแรง
เสวี่ยเช่อหานรีบยื่นมือใหญ่ออกไปช่วยลูบหลังให้นางทันที
ซูเมิ่งจู๋หายใจโล่งขึ้น จึงหยิบผ้าขี้ริ้วบนโต๊ะขว้างใส่เสี่ยวเตาแล้วด่าทออย่างหัวเราะไม่ได้ร่ำไห้ไม่ออก
“เสี่ยวเตา เจ้ามีไข้จนสมองเลอะเลือนบ้าไปแล้วรึ ชิวเป่าเพิ่งจะแปดขวบครึ่ง อีกทั้งนางยังเป็นเด็กหญิงที่กำเนิดจากตระกูลขุนศึกแห่งต้าโจว เจ้าจะให้นางไปเป็นองค์รัชทายาทหญิงแห่งซีเหลียงบ้าบออะไรกัน”
สีหน้าของเสี่ยวเตาเคร่งขรึมขึ้นมาหลายส่วน
“พี่สะใภ้ ข้าไม่ได้ล้อพวกท่านเล่นนะขอรับ”
“สายลับใต้บังคับบัญชาของข้าเพิ่งส่งข่าวกลับมาจากเมืองหลวงต้าโจว ฮ่องเต้เฒ่าแห่งต้าโจวร่างกายใกล้จะทรุดพังแล้ว บรรดาบุตรราชาข้างล่างเหล่านั้นเพื่อแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาท ต่างเข่นฆ่ากันในที่ลับจนเลือดนองเป็นสายน้ำ นานแล้วที่ก้าวไปถึงขั้นวิปลาสไร้ยางอาย”