ตอนที่ 237 พบเสิ่นเมิ่งเหยาอีกครา

ปากซูเมิ่งจู๋ด่าทอว่าจะไม่สนใจความเป็นความตายของเสวี่ยเช่อหย่วน

ทว่าก่อนที่สมุดรายชื่อปกแดงแต้มทองเป็นตั้งตรงมุมโต๊ะจะถูกหญิงรับใช้ของแม่สื่อจางเก็บไป นางก็ใช้หางตากวาดมองไปหลายตลบแล้ว

บางตระกูลมุ่งหวังเงินทองและอำนาจวาสนาของตระกูลเสวี่ยจริง ๆ

แต่ก็มีพวกตระกูลบัณฑิตทำไร่ไถนาหรือไม่ก็ขุนนางผู้ทรงคุณธรรมแห่งเมืองฟางโจวปะปนอยู่ด้วย

มีคำสอนตระกูลเข้มงวด เรือนหลังสะอาดสะอ้าน

อีกอย่างเสวี่ยเช่อหย่วนเองก็มีข้อด้อยชัดเจน ขอเพียงหาตระกูลที่มีศีลธรรมดีงามก็พอแล้ว พวกบุรุษก็มักหลงตัวเองแบบนี้ มองเห็นแต่ข้อเสียของผู้อื่น ทว่ามองไม่เห็นข้อเสียของตนเอง

ซูเมิ่งจู๋วางถ้วยชาแล้วเรียกไป่เหอเข้ามา

“ไปเอาพู่กันที่ห้องบัญชีมา จดตระกูลชุยซิ่วไฉทางทิศตะวันออกของเมือง หลิวหัวหน้ากองตรงถนนทิศตะวันตก แล้วก็เฉินรองผู้ว่าการผู้นั้นเอาไว้”

ไป่เหอนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง เอ่ยเตือนเสียงเบา

“ฮูหยิน เมื่อครู่ท่านเพิ่งบอกว่าจะไม่สนใจนายท่านสองแล้วมิใช่หรือเจ้าคะ”