ตอนที่ 222 เป็นเพราะพวกเจ้าลักลอบสมคบเป่ยตี๋ แบ่งของโจรไม่ลงตัวจนชักศึกเข้าบ้านใช่หรือไม่?

หวังเสี่ยวเหมาปาดเหงื่อบนศีรษะ พลางพึมพำกับชายฉกรรจ์ร่างกำยำกว่ายี่สิบคนที่ล้อมรอบลองสายธนูอยู่ข้างกายประโยคหนึ่ง

“พี่ชายทุกท่าน ข้าไม่ปิดบังเลยนะ หากเอาคันธนูและลูกศรเหล่านี้ไปยิงนกก็รังแต่จะทำให้เสียของเปล่า ๆ สหายอย่างข้าเองก็มีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ไหวแล้วจริง ๆ กะว่ากลางดึกคืนนี้จะเรียกคนบ้านเดียวกันสองสามคน ไปลองดูที่ร้านขายธัญพืชตระกูลหยางทางใต้ของเมืองเสียหน่อยว่าหัวศรนี้จะคมหรือไม่”

บริเวณโดยรอบพลันเงียบสงัดลงในพริบตา

สายตานับหลายสิบคู่จ้องเขม็งมาที่เขาอย่างพร้อมเพรียง

ชายตาเหล่คนหนึ่งกลอกลูกตาไปมา ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้แล้วกดเสียงต่ำ

“ไปตระกูลหยางทำไมกัน ตระกูลหยางมีทาสจากชนเผ่าตั้งหลายสิบคนเฝ้าลานเรือนอยู่นะ หากให้ข้าว่า มิสู้ไปร้านขายธัญพืชตระกูลซูที่เพิ่งเปิดใหม่ตรงถนนศาลาว่าการดีกว่า เถ้าแก่ผู้นั้นเป็นแม่นางน้อยอ้อนแอ้น วันนี้เพิ่งขนธัญพืชเข้าไปตั้ง 50 คันเกวียน ชิงมาได้ง่ายนัก”

สิ้นเสียงพูดไม่ทันไร